Okee, okee – de kerstdagen zijn alweer bijna voorbij dus ben ik wel erg laat met fijne feestdagen toewensen, maar ik wilde het evengoed even doen. Bij deze, fijne feestdagen!

Verder wil ik even kort updaten hoe het met Rose en Cody gaat. Ze wonen tegenwoordig samen binnen, wat erg gezellig is. Ze zijn nog gekker op elkaar als eerst, ze wassen elkaar vaak en ook ik krijg regelmatig een wasbeurt – ook van Cody. Rose is eigenlijk vrijwel de oude, alleen houdt ze zo nu en dan haar hoofd nog wel eens scheef, vooral als ze moe is. Ze hebben mij de afgelopen tijd flink bezig gehouden, heb zelfs de indeling van mijn kamer aangepast aan de konijnen. Wat je wel niet over moet hebben voor ze hè . Gelukkig krijg ik er ook veel voor terug, dat maakt het het meer dan waard!

Liefs,
Melissa, Rose & Cody.

Onverwachts, voor het eerst weer sinds een jaar of zeven, weer twee konijntjes – Rose en Cody. Het was voor mij vanzelfsprekend dat zij dan weer bij elkaar zouden zitten, vroeg of laat. Toen ik vanmiddag in de schuur in de achtertuin bezig was en Cody steeds om mijn aandacht vroeg, kon ik het niet over mijn hart verkrijgen hem daar te laten zitten. Ik heb dus wat spullen uit de schuur gehaald, op mijn kamer neergezet en Cody uit zijn ren buiten gehaald.

Een gevalletje 'gewoon doen en wel zien', iets waar ik niet echt van hou – eigenlijk heb ik liever zekerheid. Toch heb ik het erop gewaagd en Rose en Cody om half vier vanmiddag op mijn kamer samengezet. Geen neutraal terrein, maar gezien Rose haar hoofd en gezondheid leek dat mij veiliger. Sindsdien is het veel rennen, rijden en rusten. Ook vlak bij elkaar. Volgens mij herkennen ze elkaar wel een beetje, maar zijn er toch spanningen doordat de rangorde opnieuw bepaald moet worden.

Gisteren heb ik bij Ranzijn, een tuincentrum met een dierenafdeling, al het grootste binnenhok dat ik kon vinden meegenomen. 140×70 cm vond ik wel geschikt als nachthok voor de twee konijnen. Het is snel gegaan, maar het is goed zo. Ze zitten nu gezellig binnen en blijven misschien ook permanent binnen. Ik geniet nu al van de gekke streken die Cody binnen uithaalt. Het zal nog even duren voordat ze opnieuw aan elkaar gewend zijn, maar ik heb er vertrouwen in.

Veel liefs,
Melissa, Rose & Cody.

Zo onverwachts, ben je heen gegaan. Nog zo kort geleden een nieuw vriendje gekregen, dolgelukkig, maar niet voor lang helaas. Je lag lekker relaxed in de ren, alsof je sliep, maar helaas voor altijd. Je bent rustig heen gegaan, maar dat maakt het verdriet niet minder.

* 30 augustus 2006 – † 20 november 2010

Lief klein meisje, het is oneerlijk. Ik heb je veel vroeger moeten laten gaan, we hadden nog zo lang van je willen genieten, maar het is goed zo. Je bent weer bij je vriendje Babbel. Rust zacht lieve Sage, we zullen jou en al je gekke kunstjes missen. Je wordt niet vergeten.

Hallo daar,

Het is hoogtijd voor een update. Morgen is het alweer vier weken geleden dat de E.C. begon bij Rose. Het is sinds die dag met ups en downs gegaan. Ze heeft nog metacam gehad en injecties tegen de neurologische verschijnselen, uiteraard niet tegelijkertijd want die stoffen werken tegen elkaar. Helaas hebben die injecties niet geholpen en staat Rose haar hoofd nog een tikje scheef. Er is een kans dat het zo zal blijven, gelukkig kan ze zich prima redden zo.

Rose, dag twee van de E.C.

Haar conditie is achteruit gegaan, vooral in de tweede en derde week was dit erg merkbaar. Nu krabbelt ze duidelijk weer een beetje terug en is weer actiever. Ik durf nog niet helemaal te zeggen dat we er klaar mee zijn, E.C. kan immers altijd terugkomen, maar voor nu kan ik zeggen dat het goed gaat en daar ben ik blij mee.

Gek genoeg heeft de E.C. ook nog een positieve uitwerking gehad. Een paar dagen nadat Rose binnen is komen wonen, heb ik Sage aan Cody gekoppeld. Hoewel het de eerste dag voornamelijk ontwijkend gedrag was van Sage haar kant, heb ik het toch gewaagd om ze 's avonds samen in hun hok/ren neergezet. Dat is een goede keuze geweest, op dag twee heeft Sage zich in de middag overgegeven aan Cody en sindsdien is het een heerlijk klef koppeltje. Het lijkt er zelfs op dat het tussen Sage en Cody beter klikt als tussen Cody en Rose. Ze wonen nu in een tijdelijke ren want onze achtertuin staat op z'n kop. Binnenkort komt er een nieuwe schutting en in het voorjaar gaan we dan verder met de tuin verbouwen. Heerlijk, die modderpootjes!

Liefs,
Meliss & de konijnen.

Welkom
op MijnKonijnen web-log.

Deze web-log gaat, zoals je al verwachtte, over mijn konijnen. Rose & Cody vormen een geweldig tweetal, met elk hun eigen karakter. Dat merk je ook! Wat zij allemaal beleven? Dat valt hier te lezen. Ga er voor zitten en lees gezellig mee. Als je even de tijd hebt, laat je dan ook een reactie achter? =:)

Hoewel ik eigenlijk in een drukke schoolperiode zit, kan ik het niet laten om toch weer te gaan bloggen. Ik wilde eigenlijk een aantal dagen geleden al een blog gaan schrijven over het konijn dat ik had gereseveerd maar helaas liep het allemaal een beetje anders.

Toen ik woensdag terugkwam van school na mijn tentamen, zei mijn broer dat hij de konijnen even te eten had gegeven maar dat Rose niet kwam. "Foute boel" was het eerste wat in mij opkwam. En helaas had ik gelijk. Toen ik ging kijken zag ik dat Rose haar hoofd een beetje scheef stond en later merkte ik dat ze aan het zweven was. Op dat moment dacht ik gelijk aan E. Cuniculi en heb ik de dierenarts gebeld. Daar kon ik ongeveer een uurtje later terecht. In de tussentijd wilde Rose niet eten. Ik ben in de bus gestapt aangezien er niemand thuis was met een rijbewijs.

Eenmaal bij de dierenarts kon ik gelijk verder lopen en heb ik besproken met de dierenarts wat ik opgemerkt had en dat ik dacht aan E. Cuniculi. Hij dacht hier ook aan maar wilde toch eerst nog even de oren controleren om een middenoorontsteking uit te sluiten. De oren zagen er prima uit, dus kwamen we tot de conclusie dat Rose E.C. heeft. Panacur mee, gelijk ook gevraagd of ik ook nog Panacur mee kon krijgen voor Cody en Sage. Nog even overlegd met de dierenarts en besloten om Rose naar binnen te halen en haar daar de komende tijd te houden.

Rose zit nu dus binnen en Cody en Sage buiten. Nu heb ik dus drie konijnen apart in plaats van de geplande twee koppels. Aangezien Cody en Sage niets lijken te mankeren ga ik die twee aankomende week aan elkaar koppelen. Rose blijft deze winter binnen en daarna kijken we weer verder.

Inmiddels is het dag drie met E.C. en heeft ze in de tussentijd al wat meer gegeten. Ze kan af en toe ook haar hoofd rechter houden als gisteren. Zweven doet ze niet meer. Ik merk wel dat ze snel moe is en een stuk rustiger als voorheen. Ze krijgt overigens naast de Panacur ook Metacam. We zullen zien hoe het de komende weken gaat, ze moeten alle drie vijf weken lang Panacur.

Geen leuk bericht om weer mee te beginnen met bloggen, maar ik heb er vertrouwen in dat het goed gaat komen met Rose. Zal even kijken of ik tussen het huiswerk maken door even een foto kan uploaden van de dame.

Liefs,
Meliss & de konijnen.

MijnKonijnen web-log is tijdelijk offline.

Ik heb er gewoonweg geen tijd meer voor om te bloggen over de konijnen, ook het lezen van andere weblogs schiet er vaak bij in. Daarom heb ik besloten alles voorlopig offline te halen.

Zon, zee, strand en werken. Dat is een korte samenvatting van mijn dagelijkse bezigheden. Aan bloggen kom ik steeds niet toe! Binnenkort ga ik even achter de schermen aan de slag om te zorgen dat alles weer up-to-date is, met name de persoonlijke pagina's van de konijnen. Er is zoveel gebeurd de afgelopen tijd dat het voelt alsof ik niet gewoon rustig van de konijnen kan genieten. Nu neem ik daar even de tijd voor, hoop dat jullie begrijpen dat het bloggen aan het einde van de dag er niet altijd inzit.

Goed, laat ik nu dan even de titel uitleggen. Van drie konijnen weer naar vier, maar er komt geen konijn bij. Althans, niet permanent. Mijn oppaskinderen gaan weer fijn op vakantie en ze hebben gevraagd of hun konijn weer bij mij mag logeren, in het konijnenhotel. Hij krijgt weer zijn eigen hok mee en komt gezellig bij ons in de achtertuin. Voor een aantal weekjes heb ik dan weer vier konijnen.

Liefs,
Meliss & de konijnen.

Het is weer even geleden dat ik een blog berichtje geschreven heb. Na dat bericht had ik eigenlijk even niet meer zoveel zin om te bloggen. Daarna kreeg ik nog de examens voor mijn kiezen en nu ben ik aan het herstellen van een week lang ziek zijn. Kortom, het kwam er even gewoon niet van.

Laten we beginnen met wat foto's van mijn lieve nieuwsgierige Sage. Normaal gesproken heb ik alleen foto's waarop ze eet of achter gaas, vandaar dat ik blij ben met deze foto's. Heb ik eindelijk eens vast kunnen leggen hoe prachtig ze wel niet is, want dat is ze zeker

Het gaat overigens goed met haar, in haar ééntje. Ze gaat er heel anders mee om dan Rose. Sage kan prima tijdelijk alleen zijn, als ze maar eten heeft. Ik heb de knoop doorgehakt, beide dames gaan onder het mes. Ik ben al aan het informeren bij verschillende dierenartsen, maar ik kan er toch wel op rekenen dat ik zo'n 250-300 euro kan gaan sparen. Ik wacht nog een mailtje af van Ermelo, maar anders ga ik gewoon naar mijn vaste dierenarts. Niet goedkoop maar zeker konijnkundig (en ook bekend, dat is wel fijn).

Dan gaan we dus een koppelpoging tot drietal doen, heel misschien zelfs viertal. Ik vind de verleiding om er alsnog een dwerg-formaat konijn bij te nemen toch wel erg groot, maar goed. Het zou voor de konijnen ook gewoon fijner zijn, hoeven ze niet om en om los te lopen, dus kan ik ze meer ruimte bieden. Ik hoef niet alles dubbel te kopen, dus ik kan meer speelgoed voor ze kopen voor hetzelfde geld. En het is ook wat handiger met het eten klaarmaken, voor mij haha. We zullen afwachten of ze het er zelf ook mee eens zijn. Ik weet wat de risico's zijn, maar ik heb er vertrouwen in om het toch te proberen, al dan wel na de castraties.

Verder gebeurd er hier niet veel. De dames verharen een beetje en Cody lijkt net verwaarloosd, door alle losse plukken in zijn vacht. Ongelooflijk hoeveel haar er van één konijn af kan komen, pfff!

Fijne week allemaal! Veel liefs, Meliss & de konijnen.

Na tien mooie jaren samen, is Babbeltje vanmorgen overleden. Woorden kunnen het gemis niet beschrijven, ons kleine kereltje. Na jaren vrolijk rondhuppelen, liet zijn gezondheid hem de laatste maanden een beetje in de steek. Juist de laatste weken was hij weer lekker zichzelf, maar toch wist ik dat hij niet lang meer bij ons zou zijn. Het is goed zo, na tien fijne jaren vol herinneringen, is hij op een vredige, natuurlijke manier heen gegaan. Rust zacht lieverd.

* December 1999 – † 8 Mei 2010